Zdrowie

Kauzalgia, która jest również zwana zespołem algodystroficznym, to schorzenie, które objawia się przewlekłym bólem. Pojawia się on po urazie, operacji, wypadku oraz ekstrakcji zęba. Na dzień dzisiejszy nie ma wystarczających dowodów, aby móc stwierdzić, że jest on przyczyną uszkodzenia nerwu.

Czym jest kauzalgia? Jak ją zdiagnozować i leczyć?

Co to jest kauzalgia?

Kauzalgia to przewlekły zespół bólowy. Definiuje się ją jako uporczywy i paląco-piekący ból, który jest ciężki do wytrzymania. Występuje po urazach lub zabiegach chirurgicznych. Przyczyn kauzalgii jeszcze nie poznano dokładnie. Spekuluje się, że ból powstaje na skutek uszkodzenia nerwów. Jednakże nie ma wystarczających dowodów, aby jednoznacznie stwierdzić, że kauzalgia wywoływana jest uszkodzeniem nerwu obwodowego czy też czynnikami psychogennymi. Kauzalgia cechuje się:

• długim czasem trwania bólu,
• tendencją do zanikania bólu, gdy następuje poprawa,
• bólem, który jest nie do zniesieni.

Kauzalgia po ekstrakcji zęba

Ekstrakcja zęba to zabieg chirurgiczny, który polega na usunięciu zęba lub zębów. Wykonuje się go w gabinecie stomatologicznym ze znieczuleniem miejscowym. Ekstrakcja, jak każdy zabieg chirurgiczny, niesie za sobą ryzyko i możliwe powikłania.

Jednym ze skutków usuwania zębów, może być kauzalgia. Ból kauzalgiczny pojawia się zazwyczaj po zupełnym zagojeniu rany. Można go poczuć w ciągu kilku dni, a nawet i kilkunastu tygodni po wykonanym zabiegu. Charakteryzuje się przejściowym, ale bardzo silnym bólem. Często klasyfikuje się go jako fantomowy ból zęba.

Jakie są objawy kauzalgii?

Głównym objawem jest czucie przeszywającego nagłego i bardzo silnego bólu. Zazwyczaj jest on jednostronny. Potrafi pojawić się nagle i szybko przejść, ale często powraca. Kauzalgia charakteryzuje się dużą zmiennością.

Pacjenci mają do czynienia zarówno z głęboko, jak i powierzchownie odczuwanym bólem. Występuje od z przerwami lub ciągle. Określa się go jako ból piekąco-bolący, który pojawia się pod wpływem m.in. dotyku i zmiany temperatury.

Objawy kauzalgii to m.in.: 

• ból ciągły lub z przerwami, odczuwany głęboko lub powierzchownie
• zaburzenia czucia np. osłabienie czucia,
• zaczerwienienie skóry, obrzęk,
• nadmierne ucieplenie  skóry,
• problemy z naczyniami krwionośnymi. 

Jak leczyć kauzalgie?

Rozpoznanie kauzalgii opiera się na dokładnym wywiadzie pacjenta. Powinien on określić rodzaj odczuwanego bólu, jego intensywność, czas trwania i pojawienia się. Należy również podać możliwa przyczynę np. przebyty uraz, zabieg operacyjny czy ekstrakcję zęba.

Leczenie kauzalgii nie jest prostym zadaniem, ze względu na częste nawroty kliniczne. Dlateo wymaga bardzo dobrej oceny.W leczeniu kauzalgii wykorzystuje się:

• znieczulenie miejscowe, które pozwala na tymczasowe usunięcie dolegliwości bólowych,
• krioterapię, czyli leczenie zimnem,
• chirurgiczne usuwanie zwojów współczulnych związanych z bolesną partią ciała,
• stymulacja  nerwów wykonywana prądami TENS w kierunku od układu ośrodkowego do obszaru uszkodzenia.

Artykuł powstał dzięki informacjom pozyskanym na stronie – https://dentysta.eu/neuralgia-i-kauzalgia-objawy-diagnoza-i-leczenie

Na podstawie badań przeprowadzonych przez Labeling Technologies w Stanach Zjednoczonych z dr. Pendergrassem i profesorem Boydem Haleyem, opracowano bezbolesny i dokładny test OroTox, który sprawdza czy wyleczony kanałowo ząb może być źródłem bakterii i zakażeń.

To nowatorskie rozwiązanie, które pozwala na precyzyjne leczenie i zapewnienie maksimum bezpieczeństwa pacjentom.

Leczenie kanałowe a bakterie

Leczenie endodontyczne, zwane kanałowym, polega na usunięciu miazgi z komory i kanałów korzeniowych zęba oraz oczyszczeniu kanałów korzeniowych z chorej tkanki i bakterii. Niestety nawet najlepsze metody dezynfekcji kanałów nie daje gwarancji, że leczony obszar jest całkowicie wolny od drobnoustrojów.

Bakterie często znajdują się w kanalikach zębinowych , w zębach martwych, do których nie zawsze można dotrzeć za pomocą antybiotyków i środków dezynfekujących. Mogą pojawić się również podczas leczenia np. poprzez powstałe mikroszczeliny. Rozwinięcie bakterii w zębie działa szkodliwie na organizm.

Wytwarza toksyny, które mają negatywny wpływ na prace mózgu, osłabia mięśnie, zmniejsza wydolność fizyczną, a także negatywnie wpływa na odporność. Ulokowanie bakterii w kanałach korzeniowych skutkuje także syntezą białek, których skutkiem może być autoagresji układu immunologicznego, rozwój alergii czy chorób układowych.

Na czym polega test OroTox?

Test Orotox polega na pobraniu próbki materiału biologicznego z kieszonki dziąsłowej przy zębie, który chcemy sprawdzić.  Następnie poddaje się ją reakcji z czynnikami chemicznymi, które są specjalnie dobrane. Dzięki cienkiej sterylnej papierowej końcówce ciecz jest wchłaniana z kieszeni dziąseł wątpliwego zęba przez około jedną.

Próbkę umieszcza się w płynie testowym OroTox, który ulega przebarwieniu.Analizy dokonuje się już po 5 minutach na podstawie porównania barwy, która powstała w badanym materiale z  barwą ze wzornika. Skala kolorów pozwala sprawdzić, czy w badanym zębie wytwarzają się toksyny czy nie.

Test dostępny jest w dwóch wariantach:

• podstawowej – pozwala na wykrycie obecności związków siarki, które są charakterystyczne dla przemiany materii u bakterii patogennych, Pozwala sprawdzić czy w kieszonce dziąsłowej zęba są szkodliwe mikroorganizmy
• uzupełniającej – w tej wersji sprawdza się obecność białek zapalnych. Dzięki temu można ocenić wpływ bakterii na pracę systemu immunologicznego.

Jak się przygotować do testu?

• Badanie wykonuje się co najmniej dwa dni po oczyszczeniu płytki nazębnej.
• Godzinę przed badaniem należy umyć żeby bez pasty
• Nie stosować płynu do płukania jamy ustnej w dzień badania

Jakie są zalety testu OroTox?

Test OroTox ma wiele zalet. Pozwala ustalić, co należy zrobić z leczonym kanałowo zębem, nawet przy braku zmian radiograficznych.

Ponadto pozwala pacjentowi utrzymać zęby bez ryzyka rozprzestrzenienia się bakterii i toksyn w jego organizmie. test pozwala wykryć, czy w leczonym korzeniu zęba są trucizny lub bakterie, które mogą uszkodzić inne narządy i negatywnie wpływają na organizm.

To całkowicie bezbolesny zabieg, a jego wykonanie zajmuje zaledwie kilka mitu.

Zalety zabiegu

• Pozwala ustalić dalsze leczenie
• Wykrywa bakterie
• Wykrywa toksyny 
• Bezbolesny

Artykuł powstał we współpracy z gabinetem Dentysta.eu – dentysta Gliwice.

Materiał zewnętrzny

Coraz więcej osób ma problem ze wzrokiem. Nie każdy jednak chce nosić okulary korekcyjne. Co w takiej sytuacji? Warto zdecydować się na inne rozwiązanie, czyli na soczewki kontaktowe.

O tym produkcie wciąż krąży wiele mitów – koniecznie je poznaj! Wahasz się, czy kupić wyciągane szkła zamiast tradycyjnych okularów? Sprawdź, jak dobrać pierwsze soczewki kontaktowe.

Jak dobrać soczewki?

W przypadku soczewek i okularów jest tak samo, czyli musimy wykonać badanie okulistyczne. Dokładnie sprawdzimy nie tylko wadę wzroku, ale również szereg innych parametrów, między innymi krzywiznę rogówki, ostrość, a także ocenę wydzielania łez. To pomaga doskonale dopasować odpowiedni produkt do konkretnych potrzeb klienta. 

Zazwyczaj lekarz okulista proponuje nam kilkanaście modeli soczewek kontaktowych, które są łatwo dostępne na rynku. Pokazuje również, jak je zakładać oraz zdejmować, ponadto sprawdza, w jaki sposób się układają. Niekiedy jednak bywa tak, że trzeba wyprodukować specjalnie na indywidualne zamówienie dany wariant i dopiero po pewnym okresie otrzymamy nasze skrojone na miarę wyciągane szkła.

Po okresie dwóch tygodni od rozpoczęcia noszenia soczewek należy udać się na kontrolę. Po tym czasie lekarz jest wstanie określić, czy dany model pasuje do nas, czy może oko źle na niego reaguje, na przykład zapaleniem. Czasami konieczna jest zmiana.

Noszenie okularów, jak i soczewek wymaga stałej kontroli wzroku. Co kilkanaście miesięcy udaj się na badanie aby sprawdzić, czy wada się nie pogłębia. 

Soczewki – mity

Od lat słyszy się wiele mitów dotyczących noszenia soczewek kontaktowych. Chodzi przede wszystkim o liczne choroby. Źle dobrane produkty rzeczywiście mogą powodować stany zapalne lub inne nieprzyjemne sytuacje. Dlatego tak ważne jest odpowiednie dopasowanie! Jak dobrać soczewki? Zawsze z pomocą okulisty lub wykwalifikowanego pracownika salonu optycznego, nigdy na własną rękę.

Przy zachowaniu należytej higieny nie ma mowy o jakiś powikłaniach. Wystarczy stosować preparaty renomowanych firm, a także przestrzegać skrupulatnie daty kolejnej wymiany soczewek. 

Następnym mitem jest to, że soczewka kontaktowa przykleja się do oka. W sytuacji, gdy stosujesz zalecenia lekarza nie ma takiej możliwości. Takim samym zabobonem jest to, że ten produkt nie nadaje się dla osób, które na przykład potrzebują jedynie okularów do czytania, czy do jazdy samochodem. To nieprawda! 

Nowoczesne soczewki kontaktowe są różne, przeznaczone do rozmaitych wad wzroku. Co więcej, to dobre rozwiązanie dla osób w każdym wieku, nawet dla ludzi z astygmatyzmem – istnieje specjalny model korygujący ten defekt.

Soczewki kontaktowe – fakty

Większość osób decyduje się na soczewki kontaktowe, dlatego że okulary im nie pasują, albo nie mogą ich nosić ze względu na pracę, czy prowadzony tryb życia. Ponadto, wyciągane szkła są niewidoczne, więc nie zmieniają naszego wyglądu. Nikt nawet nie musi wiedzieć, że masz wadę wzroku.

Soczewki kontaktowe pozwalają Ci uprawiać aktywności fizyczne, do tego swobodnie możesz zakładać okulary przeciwsłoneczne. Dodatkowym plusem jest to, że pogoda nie ma już dla Ciebie znaczenia. Zapominasz o zaparowanych szkłach oraz kroplach deszczu. 

Artykuł powstał we współpracy z twojepierwsze.pl